,,When you're sad high five'': października 2012

Rozdział 2.

Pobiegłam na autobus kiedy już dochodziłam do przystanku z oddali zobaczyłam Alice stojąca i czekająca. Od razu podbiegłam do niej i powidziałam :

- Cześć! Sorki że troszkę się spóźniłam, ale wiesz jakie ja mam ruchy.

- No już nie mogłam się doczekać, dzwoniłam czemu nie odebrałaś?- odpowiedziała.

-Przepraszam może nie słyszałam czekaj, sprawdzę. - powiedziałam i sięgnęłam po telefon do kieszeni.

-SZLAK ! Rozładowała się jak to możliwe? Przecież była podłączona... Matko , jak ja teraz będę się z kim kolwiek kontaktować?

- Nie martw się , napiszesz ode mnie do rodziców że rozładowała ci się komórka i będziesz dzwonić ode mnie. - powiedziała Alice.

-Ojej, dziękuje ! Jesteś moją wybawczynią! - odpowiedziałam i oby dwie się roześmiałyśmy.

-Ej , dobra dasz mi napisać tego sms? Tylko szybko bo autobus jedzie!

-Dobra, dobra to w autobusie. - powiedziała Victoria i wsiadłyście do autobusu

-Wow nie wierze że wynajęłyśmy dom obok One Direction - powiedziała Alice.

- Ja też , jak to możliwe spełniają się nasze marzenia !

-Ej dobra dobra nie przeżywajmy na którym przystanku wysiadamy.?

- No ten, Warszawa dworzec.

- Szybko zbieraj się dojechałyśmy !

- No ok nie drzyj mi się do ucha - odparłam

- Cicho bądź bierz walizke i idź - warknęła Alice.

- Już ! - powiedziałam i wysiadłyśmy.

- Która godzina Vicky?

- Czekaj zobacze na zegarku - powiedziałam i podciągnęłam rękaw bluzy.

- Jest dokładnie 6:30

- CO?! Szybko mamy pociąg 6:45.

- Jezu , biegnijmy - odpowiedziałam i szybko pobiegłyśmy na pociąg . Byłyśmy już na peronie 4 , peronie z którego miał odjeżdżać nasz pociąg . Biegłyśmy do pociągu i nagle usłyszałyśmy głos z głośników ,, Drodzy pasażerowie zaraz odjeżdża pociąg do Poznania wszystkich pasażerów prosimy do pociągu'' . Kiedy to usłyszłyśmy westchnęłyśmy. Myślałam że nie zdążymy. Podeszłyśmy do pociągu i próbowałyśmy wejść , ale miałyśmy problem z walizką. Była za ciężka musiałyśmy ją przecisnąć no ale się udało. Gdy już weszłyśmy sukałyśmy pustego przedziału. Szłyśmy przez cały wagon , ale wszystkie przedziały były zajęte. W pierwszym była pani z dzieckiem , w drugim małżeństwo, w trzecim kobieta w ciąży z mężem , w czwartym starsi ludzie i kiedy doszłyśmy do przedziału piątego zobaczyłyśmy że jest wolny.

Rozdział 1

Mam na imię Victoria, mam niespełna 19lat. Mieszkam w Polsce. Niedawno skończyłam niemiecki liceum. W te wakację wyprowadzam się do Londynu z moją najlepszą przyjaciółką Alice i zaczynamy studia w Manchesterze. Alice jest wysoka ma jasne brązowe włosy do ramion,zielone oczy i również była w niemieckim liceum. Bardzo z Alice się cieszymy że jedziemy do Londynu, bo to było nasze marzenie! A no tak, zapomniałam jeszcze dodać że uwielbiamy zespół One Direction, ale już koniec o moim życiu zaczynajmy opowiadanie.

Wstałam bardzo wcześnie o godzinie 4:00, bardzo zaspana poszłam do łazienki umyłam twarz i poszłam do kuchni. Zrobiłam sobie szybko tosty, zjadłam je i zaraz po tym poszłam się ubrać. Wsunęłam na siebie szare rurki, T-shirt z Amerykańską flagą , czarną bluzę. Pobiegłam do łazienki uczesałam włosy w delikatnego warkocza na bok (zawsze sprawiało mi czesanie kłopot ponieważ mam dłuuuugie blond włosy ) umyłam zęby i zrobiłam sobie lekki makijaż. Spojrzałam na zegarek i zobaczyłam że już 5:14 , a miałam się spotkać z Alice przy autobusie o godzinie 5:50 , a do autobusu mam 15 minut drogi. No cóż pomyślałam , muszę się pospieszyć. Ubrałam szybko czarne conversy, ubrałam fullcapa wzięłam moją wielką walizkę i wyszłam.